Çotanak–28 Görele & Ünlüce Mahallesi Yeşilin Maviyle Buluştuğu Eşsiz Memleketim
ÜNLÜCE MAHALLESİ  
  ANA SAYFA
  KÖYÜMÜZÜN TARİHİ
  KÖYÜMÜZDEN HABERLER
  KÖY PİKNİĞİMİZ
  SİTEMİZDEN HABERLER
  İZ BIRAKANLAR
  KÖYÜMÜZÜN ASKERLERİ
  KÖYÜMÜZÜN CAMİLERİ
  DOĞUM VE VEFAT HABERLERİ
  KÖYDEN DÜĞÜN NİKAH HABERLERİ
  KÖYÜMÜZ & KÖYLÜLERİMİZ
  KÖYLÜLERİMİZİ TANIYALIM
  GURBETTEKİ KÖYLÜLERİMİZ
  YAŞANANLAR - HATIRALAR
  KÖYÜMÜZÜN YETİŞTİRDİKLERİ
  MEMLEKET ŞİİRLERİ
  GURBETTE BULUŞTURDUKLARIMIZ
  DESTEKLERİNİZİ BEKLİYORUZ
  SİTEMİZİN AMACI
  KÜNYE-ULAŞIM
  FORUM
  GALERİ
  ZİYARETÇİ DEFTERİ
  ANKETLER
  G Ö R E L E
  13 ŞUBAT
  GÖRELE KEMENÇESİ
  GÖRELELİ KEMENÇE ÜSTADLARI
  GÖRELE TÜRKÜLERİ
  GÖRELEDE YAPMADAN DÖNME
  GÖRELENİN TARİHİ
  FINDIK
  GÖRELE DONDURMASI
  GÖRELE KOZ HELVASI
  GÖRELE YEMEKLERİ
  GÖRELENİN ADI NEREDEN GELİYOR
  GÖRELE HABERLERİ
  GÖRELE PİDESİ
  GÖRELELİ ÜNLÜLER
  GÖRELESPOR
  GÖRELE YÖRESEL DİL
  İLETİŞİM FORMU
  FLASH ŞİİRLER - ŞİİR DİNLETİSİ
  OYUNLAR
  KLİPLER
  İL İL TÜRKİYE
  DOST VE AKRABA SİTELER
  OSMANLI PADİŞAHLARI
  BİLMECE
  İLAHİLER
  BANNER REKLAMLARI
  ÖDEV ARŞİVİ
  ŞİFALI BİTKİLER
  ONLINE KURANI KERİM
  BİLGİ YARIŞMASI
  SAYAÇ

İZ BIRAKANLAR
Geçmiş Zaman Olur Ki..

Tarih   : 26.06.2010

Kimi değerler vardır hayatta iken kıymeti bilinir, kimi değerler vardır ki öldükten sonra ancak kıymeti bilinir. Eminim ki rahmetli babamın (Kazım ÖNER) değeri hayatta iken de ebediyete göç ettikten sonra da hep takdir edilmiştir.

Bu yazımda hem babamı tanıtmak, hem de geçmişe bir yolculuk yapmak istiyorum. Babam ilkokul mezunu olmasına rağmen İstanbul’da çalıştığı ortam ve beraber olduğu insanların etkisiyle, hal ve hareketleriyle seviyeli kültürlü biriydi. Kesinlikle kimseye kötü söz söylemez, küçük büyük demeden herkese selem verir, hatır sorardı. Tanımadığı kişilerle de hemen dostluk kurardı. Çok titiz ve düzenli idi, herkese iyilik yapmaya çalışır, kimseyi incitmezdi. Dedikodu gıybet yapmaz, yapılmasını da istemezdi.

1340(1924) yılında Görele’de doğdu. 40'lı yılların sonuna doğru gurbete çıktı. İstanbul Nişantaşı’ndaki Özel Teşvikiye Hastanesinde hasta bakıcı olarak çalıştı. 1952 de Halil İbrahim kızı Şükriye ÇIKIT'la evlendi. Bu evlilikten Fatma, Yusuf, Mehmet İstanbul da Coşkun, Ali ve Ercan da Görele de olmak üzere altı çocuğu oldu. 1963 yılına kadar bu hastanede çalıştı. Bu süre zarfında MAREŞAL FEVZİ ÇAKMAK’ın ameliyatında bulunmuş, Reşat Nuri GÜNTEKİN(Çalıkuşu nun yazarı), Yakup Kadri KARAOSMANOĞLU(Kiralık Konak romanının yazarı), Selim Sırrı TARCAN(sporcu, yönetici)Coşkun ÖZARI (Teknik Direktör, Spor Yazarıgibi ünlülere iğne yapmış veya serum takmıştı.


Biz 59-60 yıllarında annemle üç kardeş köye dönüş yaptık. O zaman ulaşım şimdiki gibi olmadığından; sanıyorum haftada bir sefer yapan yük ve yolcu taşıyan bir gemi ile köye geldik. Gemi Görele’nin açığında durdu, kayıkla sahile çıktık. Biz Bayram amcamların tamında otururken, babamda o günkü şartlarda köyün ilk modern iki katlı evini yaptırmıştı. Köyün yolu o zaman yapılmadığından bütün malzemeler insan gücü ile taşınmıştı. Ahır ayrı olarak yapılmış, tuvalet de evin içinde idi.(Eski köy evleri bir buçuk kat, altı ahır üstü ise oturulan bir bina idi. Genelde tuvalet dışarıda, banyo da binaya ek olarak inşa edilirdi. Kullanılan malzeme kara taş , toprak, hartama, saç v.s idi.)


 

Köye belki de ilk radyo getirenlerden biri idi. Radyo demişken bir hatıramı anlatayım: Hafta sonları maç dinlemek için Yücel ağabey (Mustafa amcamın oğlu) ile rahmetli Osman ağabey (Sadık ÖNER’ in oğlu) bize gelirlerdi. Yücel ağabey F.B li Osman da G.S li idi. Tabii genelde de maçları F.B kazanırdı. Bende o zaman nerdeyse yarım asra yaklaşan F.B taraftarlığına ilk adımı atmıştım.

Babam köye dönünce ilçe veterinerliğinde göreve başladı. O zaman Hükümet Konağı şimdiki Görele Meydanındaydı. Babamda orada çalışıyordu. Hatta Salı Pazarı da bu meydana kurulurdu. Yerli sığırların süt verimi az olduğundan Hollanda holştayn cinsi inek elde etmek için suni tohumlama yapılırdı bütün köylerde. Babam da köy köy veterinerliğin jeepi ile yapılan bu faaliyetlere katılırdı. Okulların tatil olduğu zamanlarda birkaç defa beni de götürmüş bazı köyleri görme imkanı bulmuştum.

Babam hastanede çalıştığında köye geldikten sonra adeta köyün sağlıkçısı, doktoru gibiydi. İğne yaptırmak isteyenler, elini ayağını kesenler bize gelir veya bazen de babam giderdi. Veterinerlikte çalıştığı için de ineklerinde problemi olan da babama gelirdi. Evde bir çok sağlık malzemesi bulunurdu. Ameliyat iğnesi ve ipliği, şırınga(enjektör), gazlı bez, oksijenli su, tentürdiyot, plaster v.s. O zaman şimdiki gibi bir defa kullanılan enjektörler yoktu. Babam iğne yapmadan önce her defasında şırınga ve iğne uçlarını bir kapta kaynatıp sterilize ederdi. Köyde iğne yapmadığı kimse kalmamıştır her halde. Bazı hastalar eve gelemediği için babam işe giderken, bazen Devge ye bazen Tepebaşına kadar yolu uzatırdı. Bu iş için de çoğu zaman para almazdı. Bir defasında Mükerrem KUDU’ nun (rahmetli bakkal Hamdi nin oğlu) elini cam kesmiş avucunu içi bayağı açılmıştı. Babası onu bize getirmişti. Babam pansuman yapıp kancalarla yarayı birleştirdi.

Eskiden ortaokul ve liseye köyden yürüyerek gidip gelirdik. Okula babamla gitmesek de akşamları Hebüllüden Tepebaşından ve bizim köyden öğrenciler(beş on kişi) babam, Temel USTA, Celal gibi birkaç memur ve işçi kar yağmur çamur demez evlerimize dönerdik. Kiminin dizine kadar pantolonu ıslanır çamur olurdu. Ama babam titiz olduğundan bastığı yere bakar nerede kuru bir yer var veya taş var oraya basarak giderdi. Bizde ondan gördüğümüzü uygular üstümüzü başımızı kirletmeden okula gider eve dönerdik.

Dini vazifelerini yerine getirmeye çok özen gösterirdi. Salı ve Cuma günleri erkenden camiye gidip vaazları dinlerdi. Emekli olduktan sonra azmederek kuran okumayı öğrendi. Köyde tamın üstünde temiz bir fındık çuvalını seccade yapıp zamanının büyük bir kısmını kaza namazı kılıp kuran okuyarak geçirirdi.


1999 büyük Gölcük depreminde İstanbul’da idim. İstanbul’da da can kaybı olmuş, cep ve sabit telefonlarla haberleşmek imkansız hale gelmişti. Birkaç gün sonra telefon etme imkanı bularak iyi olduğumuzu, bizi merak etmemelerini söylemek istediğimde telefonu babam açtı. Onun duygulanıp hüzünlenmesi beni de etkiledi. İyi olduğumuz haberini vereyim derken daha kötü olmuştum.

Ne tesadüf ki 26 Aralık 2004 de Endonezya (AÇE) depreminde dünyalar yıkılırken aldığımız bir telefonla da bizim dünyamız yıkılmış, babam seksen yaşında ebedi yolculuğuna çıkmıştı.

Ben bu kısa yazıyla babamı tam olarak anlatabildiğimi zannetmiyorum. Bu satırları babamın yazdığı Vasiyet ile bitirmek istiyorum. Her halde bu vasiyet benim ifadelerimden daha özlü ve açıklayıcı olacaktır. Vefatından sonra resmi işlemler için evraklarının olduğu çantayı karıştırırken kendi el yazısı ile yazdığı vasiyet ile karşılaşmıştık bu vasiyet maddi konular ilgili değil, bize tavsiyelerini ifade eden satırlardı. Babamın yazdığı şekle sadık kalarak son sözleri babama bırakıyorum. Mekanın cennet olsun…

Yusuf ÖNER
Emekli Matematik Öğretmeni

BABAMIN VASİYETİ

Oğullarım, Kızım;

I.Doğruluktan hiç ayrılmayın
II.Herkesle iyi geçinin, kimsenin kalbini kırmayın
III.Birbirinizle anlaşmazlığa asla düşmeyiniz
IV.Kuran, Hadis ne diyorsa onun gereğini yapınız
V.Baba dostlarını herzaman arayınız
VI.Herkese güzel söz söyleyiniz
VII.Küçükleri sevip büyüklere saygı gösteriniz
VIII.Kanaatkar olunuz, kimsesizleri koruyunuz
IX.Bildiğiniz kadarı ile de olsa bizi duadan unutmayınız.

NOT:İnternette köyümüzü tanıtan bir site kurduğu ve bu yazıyı yazma fırsatı verdiği için kardeşim Coşkun ÖNER’ e çok teşekkür ediyorum. Böyle bir yazıyı yazmak gerçekten zordu. Yazarken eski günlere döndüm, hüzünlendim, gözlerim nemlendi. Bu arada yazıda geçen kişiler ve olaylarla ilgili eğer hatam veya yanlışım varsa affola…
 




Bu sayfa hakkındaki yorumlar:
Yorumu gönderen: yusuf( yusuf-1959hotmail.com ), 29.06.2010, 09:55 (UTC):
Kazım amcayı ben çok geç tanıdım Kooperatifte çalışırken yanımıza gelir muhabbet ederdik mütavazi iyi insandı Allah mekanını cennet eylesin

Yorumu gönderen: Coşkun ÖNER( unlucedevgehotmail.com ), 26.06.2010, 11:36 (UTC):
Ağbi; yüreğine, eline, kalemine sağlık, rahmetli babamı çok güzel ifadelerle anlatmışsın. Her okuduğumda gözlerimden yaşlar aktı. Yazında belittiğin gibi rahmetli babamı birkaç yazıyla anlatabilmek imkansız. Mekanı cennet olsun. Köyümüzde rahmetli babam gibi nice iz bırakan-unutulmayacak değerlerimiz var, inşallah onlarıda senin gibi yazacak birileri çıkacaktır.



Bu sayfa hakkında yorum ekle:
İsminiz:
E-mail adresiniz:
Siteniz:
Mesajın:
Toplam 164952 ziyaretçi burdaydı!
HOŞ GELDİNİZ  
 

unlucedevge.tr.gg

BİRİNCİ TANIŞMA DAYANIŞMA KAYNAŞMA PİKNİĞİMİZE EMEĞİ GEÇEN VE İŞTİRAK EDEN TÜM KÖYLÜLERİMİZE ŞÜKRANLARIMIZI SUNUYORUZ

KÖY PİKNİĞİNDE BİR ARAYA GELDİĞİMİZ GİBİ KÖYÜMÜZLE İLGİLİ DİGER KONULARDA DA BİRLİK VE BERABERLİK GÖSTEREBİLMEYİ BİR ARAYA GELMEYİ ARZU EDİYORUZ ********** KÖYÜMÜZ VE HER KONUDA FİKİRLERİNİZİ VE PAYLAŞIMLARINIZI BEKLİYORUZ
********** unlucedevge.tr.gg

Coşkun ÖNER
Özer Salih ÖNER
Beytullah
GÜLŞEN
Şenol YILMAZ
Mehmet
HACIHASANOĞLU
Fahri TOK
Yakup Gülşen Yakup Gülşen
Feride ÇIKIT
ENGİN
Sizde Sitemizde
Yazar
Olabilirsiniz
 
 
 
Reklam  
 
 
=> Sen de ücretsiz bir internet sitesi kurmak ister misin? O zaman burayı tıkla! <=